« روى زى حضرت آل نبى آوردم * تا بدادند مرا نعمت دو جهانى » ( ناصر خسرو ) ( نگر : لغتنامهء دهخدا ) ( 163 ) 3 / 13 « هم » عماد است » . در محلّ « هم » در اصل دستنوشت آسيب ديدگى هست . به سنجش و گمان چنين آورديم . در تفسير شيخ ابو الفتوح رازى - طاب ثراه - ( چ شعرانى ، ج 1 ، ص 69 ) آمده است : « هم » عماد است يا فصل . . . . ( 164 ) 3 / 14 « رستگاران ايشانند » . از جاى « رستگاران » ، در دستنوشت ، قسمت « ان » ، به ظاهر زير برگه‌اى ( گ . برگهء مرمّت ) پوشيده شده و قسمت نخست كلمه نيز به روشنى خوانده نمىشود . ( 165 ) 3 / 14 « مىشوند » . در اصل ، پوشيده شده ( نگر : يادداشت پيش ) ؛ به سنجش و گمان بياورديم . ( 166 ) 3 / 16 « و بشّر . . . » . بيشتر بخش مربوط به آيه يا در دستنوشت آسيب ديده يا در عكس پيدا نيست . طبق قرآن كريم آورديم . ( 167 ) 4 / 1 « و اصل آن از بشره است زيرا كى . . . » . سنج : تفسير شيخ ابو الفتوح ( چ شعرانى ) ، ج 1 ، ص 108 ؛ و : مجمع البيان ، ج 1 ، ص 160 و 161 . ( 168 ) 4 / 2 « خرّمى » . شادمانى ، شعف ، خوشحالى ، فرح . « چو با راستى باشى و مردمى * نبينى جز از خوبى و خرّمى » ( فردوسى ) ( لغتنامهء دهخدا ) ( 169 ) 4 / 2 « بشره » . روى پوست آدمى و جز آن . ظاهر پوست آدمى . ( لغتنامهء دهخدا ) . ( 170 ) 4 / 4 « فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ » . در سه جاى از قرآن كريم آمده است : آل عمران / 21 ؛ التّوبة / 34 ؛ الانشقاق / 24 . ( 171 ) 4 / 5 « و عمل » . از درستى قرائت اطمينان حاصل نكرده‌ام . ( 172 ) 4 / 6 « عبد اللّه عبّاس » . اضافهء بنوّت است يعنى نام پسر ( عبد اللّه ) مضاف و نام پدر ( عبّاس ) مضاف اليه واقع شده : عبد اللّه بن عبّاس . سنج : ناصر خسرو ، مسعود سعد ، حسين على ( عليهما السّلام ) . عبد اللّه بن عبّاس : ابو العبّاس عبد اللّه بن عبّاس بن عبد المطّلب ، پسر عمّ رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - و محدّث و مفسّر و فقيه و مورّخ صدر اسلام و صحابى و سردار و استاندار و نماينده و سفير امير